به طور کلی، استفاده از ترکیبی از مسیرابزارها و ابزارهای مختلف برای دستیابی به یک مدل دقیق، کارآمدتر از فرض این است که یک ابزار کوچک با گام کوچکتر تنها راه است. اغلب، یک ابزار بزرگتر می‌تواند به نتایج نهایی بهتری دست یابد.

در فرزکاری انتهایی، ابزار فرزکاری عموماً روی محوری عمود بر قطعه کار می‌چرخد. دندانه‌های برش هم در سطح انتهایی ابزار فرزکاری و هم در حاشیه بدنه ابزار فرزکاری قرار دارند.

فرز انگشتی با دماغه گوی که به فرز انگشتی کروی یا فرز انگشتی گوی نیز معروف است، در انتهای ابزار خود یک نیم‌کره دارد. فرزهای انگشتی با دماغه گوی روی قطعات کاری با سطوح پیچیده استفاده می‌شوند.

انتخاب فرز انگشتی تخت در مقابل فرز انگشتی ساچمه‌ای، ویژگی‌های خطوط ابزار (یا فقدان آنها) را روی مدل شما تعیین می‌کند. اکثر کارها از استفاده استراتژیک از ابزارهای با اندازه و شکل مختلف برای فرزکاری ویژگی‌های مختلف سود می‌برند. فرزهای انگشتی اغلب برای خشن‌کاری و برش دوبعدی و فرزهای V-Bit و Ball Nose اغلب برای عملیات پرداخت‌کاری استفاده می‌شوند.